“गंधर्वांच्या पदांची लय अति विलंबित किंवा अति द्रुत नसून किंचित द्रुत अशी मध्य लय असे. त्यामुळे पदातील भावनेचा आविष्कार किंवा आशयाचा ओघ गाण्यामुळे न थांबता, त्यांच्या मुळात चपल व डौलदार गतीने जाण्याऱ्या आवाजाला शब्दांबरोबर लयीचे खेळ खेळता येत. रागदारी, ठुमऱ्या, लावणी, भजने अशा कुठल्याही बाजात त्यांना कधी कुठे अडखळलेले मी पाहीले नाही.”

“भिंगरीसारखी फिरणारी गंधर्वांची तान उत्तम लयकार व पेचदार असे. त्यांचे सहज चाललेले लाडिक गाणे हे वरपांगी सुगम व प्रासादिक वाटण्याऱ्या अभंगासारखे असे. त्यांच्या गाण्यामागील पक्की तालीम व खानदानीपण  यांचा साक्षात्कार ज्ञानेश्वर, तुकोबांच्या अध्यात्मिक परिपक्वतेप्रमाणे “नेति नेति’ म्हणायला लावत होते.”